در خرید قیر ایران، یکی از خطاهای رایج این است که خریدار فقط نام گرید را در درخواست خود بنویسد. عبارتهایی مانند ۶۰/۷۰، ۸۰/۱۰۰، ۸۵/۱۰۰، VG30 یا PG 64-22 به سیستمهای گریدبندی متفاوتی تعلق دارند. اگر استاندارد مرجع، حدود آزمون، کاربرد نهایی و روش نمونهبرداری مشخص نباشند، خریدار، فروشنده و آزمایشگاه ممکن است برداشتهای متفاوتی از یک سفارش داشته باشند.
پیش از مقایسه قیمت، باید گرید، استاندارد، مشخصات فنی، مقدار، بستهبندی، بندر، Incoterm، مدارک محموله، بازرسی و روش رسیدگی به مغایرتها تعیین شوند. انتخاب گرید نیز فقط بر پایه گرم یا سردبودن کشور مقصد انجام نمیشود. دمای روسازی، بار ترافیکی، مشخصات کارفرما، نوع سنگدانه و طراحی مخلوط آسفالت در تصمیم نهایی نقش دارند.
گروه بینالمللی کولاک از سال ۲۰۱۷ بر این باور فعالیت میکند که موفقیت معامله پیش از امضای قرارداد شکل میگیرد. اطلاعات کاملتر و ساختار تجاری دقیقتر به خریدار کمک میکنند پیش از پذیرش پیشنهاد، ریسکهای فنی، لجستیکی و قراردادی را شناسایی کند.
نکات مهم:
نام گرید باید همراه با استاندارد مرجع و حدود عددی آزمونها نوشته شود.
گریدهای ASTM، EN، VG و PG سیستمهای یکسانی نیستند.
۸۰/۱۰۰ و ۸۵/۱۰۰ را نباید بدون تطبیق مشخصات فنی معادل دانست.
COA، SDS و گزارش بازرسی شخص ثالث کارکردهای متفاوتی دارند.
نوع بستهبندی باید با گرید، مسیر حمل و امکانات تخلیه مقصد سازگار باشد.
جدول اقلیم فقط برای غربالگری اولیه مناسب است و جای طراحی مهندسی را نمیگیرد.
خریدار قیر ایران پیش از سفارش چه مواردی را باید مشخص کند؟
یک درخواست خرید قابلارزیابی باید محصول را از نظر فنی و تجاری تعریف کند. عباراتی مانند «قیر صادراتی مرغوب» یا «قیر استاندارد» برای صدور پیشنهاد دقیق کافی نیستند.
درخواست خرید بهتر است شامل این اطلاعات باشد:
موضوع | اطلاعات موردنیاز |
|---|---|
نوع محصول | قیر نفوذی، VG، اکسیده، امولسیون، کاتبک یا PG |
گرید | مانند ۶۰/۷۰، ۸۵/۱۰۰، VG30 یا ۹۰/۱۵ |
استاندارد | ASTM، EN، IS، AASHTO یا مشخصات اختصاصی پروژه |
کاربرد | آسفالت گرم، راهسازی، باند فرودگاه، عایق یا تولید امولسیون |
مقدار | مقدار کل، تعداد محمولهها و تلرانس وزنی |
بستهبندی | بشکه فولادی، فله، جامبوبگ یا مخزن تخصصی |
مقصد | کشور، بندر و امکانات تخلیه یا گرمایش |
شرایط تحویل | FCA، FOB، CFR، CIF یا قاعده دیگر |
بازرسی | روش نمونهبرداری، آزمایشگاه و دامنه بازرسی |
اسناد | COA، SDS، فاکتور، پکینگلیست، گواهی مبدأ و اسناد حمل |
پرداخت | روش پرداخت، زمانبندی و اسناد موردنیاز |
خریدار میتواند پیش از ارسال درخواست، مشخصات محصول قیر و دسته قیر راهسازی و صنعتی را بررسی کند. برای شناخت جایگاه قیر در تجارت فرآوردههای نفتی نیز مطالعه راهنمای صادرات محصولات پتروشیمی مفید است.
گریدهای قیر ایران و سیستمهای طبقهبندی
قیر یک سیستم گریدبندی واحد جهانی ندارد. یک محصول ممکن است بر اساس درجه نفوذ، ویسکوزیته، رفتار عملکردی در دماهای طراحی یا ویژگیهای قیر اکسیده نامگذاری شود.
قیر نفوذی
در سیستم Penetration Grade، میزان نفوذ یک سوزن استاندارد به نمونه قیر تحت شرایط تعیینشده اندازهگیری میشود. نتیجه معمولاً بر حسب دهم میلیمتر یا dmm گزارش میشود.
عدد پایینتر معمولاً به قیر سختتر و عدد بالاتر به قیر نرمتر اشاره دارد. بااینحال، درجه نفوذ فقط یکی از شاخصهای کنترل کیفیت است. نقطه نرمی، ویسکوزیته، کششپذیری، نقطه اشتعال و رفتار محصول پس از پیرشدگی نیز ممکن است در مشخصات قرارداد قرار گیرند.
عدد گرید نفوذی چگونه تفسیر میشود؟
در گرید ۶۰/۷۰، نتیجه آزمون نفوذ باید در محدوده تعیینشده قرار گیرد. این نام بهتنهایی همه ویژگیهای عملکردی محصول را بیان نمیکند.
دو نمونه قیر با درجه نفوذ مشابه ممکن است نقطه نرمی، حساسیت حرارتی یا رفتار متفاوتی پس از حرارتدیدن داشته باشند. به همین دلیل، خریدار باید جدول کامل مشخصات را بررسی کند.
چگونه COA یک قیر نفوذی را بخوانیم؟
بررسی COA باید از سه بخش آغاز شود:
استاندارد و روش آزمون؛
حدود حداقل یا حداکثر مورد توافق؛
نتیجه ثبتشده برای بچ یا محموله.
اگر قرارداد چند پارامتر را الزام کرده باشد، COA نیز باید نتایج همان پارامترها را نشان دهد. ثبت فقط درجه نفوذ برای اثبات انطباق کامل کافی نیست.
نمونهبرداری و پذیرش محموله
قرارداد باید زمان و محل نمونهبرداری را مشخص کند. نمونه کارخانه، مخزن، خط پرکردن بشکه یا بندر ممکن است در مراحل متفاوتی برداشته شوند.
طرفین باید بر تعداد نمونهها، روش پلمب، نمونه شاهد، آزمایشگاه مرجع و فرایند آزمایش مجدد توافق کنند. نبود این جزئیات میتواند رسیدگی به اختلاف کیفی را دشوار کند.
گریدهای ASTM
ASTM D946/D946M برای قیرهای نفوذی راهسازی گریدهایی مانند موارد زیر را تعریف میکند:
۴۰/۵۰
۶۰/۷۰
۸۵/۱۰۰
۱۲۰/۱۵۰
۲۰۰/۳۰۰
ASTM D5/D5M روش آزمون درجه نفوذ را مشخص میکند، درحالیکه ASTM D946/D946M به مشخصات محصول و حدود گرید میپردازد.
گرید | برداشت اولیه | نکته خرید |
۴۰/۵۰ | سختتر از ۶۰/۷۰ | انطباق با طرح اختلاط و دمای اجرا بررسی شود |
۶۰/۷۰ | گرید میانی و رایج در پروژههای روسازی | نقطه نرمی و نتایج پیرشدگی نیز کنترل شوند |
۸۵/۱۰۰ | نرمتر از ۶۰/۷۰ | با ۸۰/۱۰۰ بدون بررسی فنی یکسان فرض نشود |
گریدهای EN 12591
استاندارد EN 12591 از نامگذاریهایی مانند ۴۰/۶۰، ۵۰/۷۰ و ۷۰/۱۰۰ استفاده میکند. بنابراین، نام یک گرید اروپایی را نباید مستقیماً با گرید ASTM جایگزین کرد.
برای نمونه، ASTM ۶۰/۷۰ و EN ۵۰/۷۰ فقط در یک عدد مشترکاند. جدول خواص، حدود پذیرش و روشهای آزمون آنها باید جداگانه بررسی شوند.
گریدهای ویسکوزیتهای VG
در سیستم IS 73، قیر راهسازی در گریدهای زیر طبقهبندی میشود:
VG10
VG20
VG30
VG40
این سیستم بیشتر بر ویژگیهای ویسکوزیتهای قیر در دماهای مشخص تمرکز دارد.
گرید | جهت بررسی اولیه | کنترل ضروری |
VG10 | ویسکوزیته پایینتر در خانواده VG | کاربرد و شرایط اجرای پروژه |
VG20 | گرید میانی | استاندارد مقصد و شرایط اقلیمی |
VG30 | رایج در بسیاری از پروژههای آسفالتی | طرح اختلاط و بار ترافیکی |
VG40 | ویسکوزیته بالاتر | پمپاژ، دمای اختلاط و تراکم |
این جدول توصیه نهایی مهندسی نیست. مشخصات اداره راه، کارفرما یا طراح پروژه باید مبنای انتخاب قرار گیرد.
قیر اکسیده یا دمیده
قیر اکسیده با عبور کنترلشده هوا از قیر پایه در دمای بالا تولید میشود. این فرایند نقطه نرمی را افزایش میدهد و رفتار محصول را برای کاربردهایی مانند عایقکاری، پوشش سقف، غشاهای رطوبتی و برخی محصولات صنعتی تغییر میدهد.
نامهایی مانند ۸۵/۲۵، ۹۰/۱۵ یا ۹۵/۲۵ در بازار قیر اکسیده دیده میشوند. تفسیر این اعداد باید بر اساس مشخصات فنی تولیدکننده و قرارداد انجام شود.
گرید قیر اکسیده را نباید با منطق گریدهای نفوذی راهسازی تفسیر کرد.
امولسیون قیر
در امولسیون قیر، ذرات قیر با کمک امولسیفایر در آب پراکنده میشوند. نوع بار الکتریکی، سرعت شکست، مقدار قیر باقیمانده و کاربرد محصول باید در درخواست خرید مشخص شوند.
نامهایی مانند CRS، CMS و CSS به خانوادههای متفاوتی از امولسیون کاتیونی اشاره دارند. انتخاب آنها به نوع عملیات راهسازی و شرایط اجرا وابسته است.
قیر کاتبک
قیر کاتبک با افزودن یک حلال نفتی، ویسکوزیته پایینتری پیدا میکند. درخواست خرید باید نوع RC یا MC، حدود ویسکوزیته، نقطه اشتعال، درصد باقیمانده و الزامات قانونی کشور مقصد را مشخص کند.
گرید عملکردی PG
سیستم Performance Grade قیر را بر اساس رفتار مورد انتظار در دماهای بالای و پایین روسازی طبقهبندی میکند.
در گریدی مانند PG 64-22:
عدد اول به دمای بالای طراحی مربوط است.
عدد دوم به دمای پایین طراحی مربوط است.
انتخاب PG به دمای روسازی، خطر شیارشدگی، ترک حرارتی، بار محوری و سرعت ترافیک وابسته است. اگر اسناد پروژه AASHTO M320 یا M332 را الزام کرده باشند، جایگزینی آن با عبارت «قیر ۶۰/۷۰» بدون تأیید مهندس پروژه مناسب نیست.
تفاوت قیر ۶۰/۷۰، ۸۰/۱۰۰ و ۸۵/۱۰۰
قیر ۶۰/۷۰ نسبت به ۸۵/۱۰۰ درجه نفوذ پایینتری دارد و در شرایط آزمون مشابه سختتر ارزیابی میشود. این تفاوت ممکن است بر دمای اختلاط، تراکم، مقاومت در برابر تغییر شکل و رفتار در هوای سرد اثر بگذارد.
بااینحال، عملکرد نهایی آسفالت فقط به گرید قیر وابسته نیست. نوع سنگدانه، دانهبندی، درصد قیر، افزودنیها، ضخامت لایه و روش اجرا نیز اهمیت دارند.
نام ۸۰/۱۰۰ در برخی پیشنهادهای تجاری استفاده میشود، اما نباید بدون بررسی مشخصات فنی با ۸۵/۱۰۰ یکسان فرض شود.
ASTM D946 گرید ۸۵/۱۰۰ را تعریف میکند.
EN 12591 از نامگذاریهایی مانند ۷۰/۱۰۰ استفاده میکند.
۸۰/۱۰۰ ممکن است به یک محدوده تجاری یا مشخصات بازار خاص اشاره داشته باشد.
یک درخواست دقیق میتواند چنین نوشته شود:
قیر نفوذی با محدوده نفوذ موردنظر، همراه با استاندارد مرجع، حدود نقطه نرمی، کششپذیری، نقطه اشتعال، الزامات پیرشدگی و روشهای آزمون ارائه شود.
فروشنده باید در پیشنهاد رسمی مشخص کند محصول تحت کدام استاندارد عرضه میشود و نتایج آزمایشگاهی آن با چه حدودی مطابقت دارند.
استانداردها، آزمونها و مدارک محموله
استاندارد محصول باید به جدول مشخصات، روش آزمون و فرایند پذیرش یا رد محموله متصل باشد. نوشتن عبارتی مانند «مطابق ASTM» بدون ذکر استاندارد و حدود عددی کافی نیست.
سند یا کنترل | کارکرد |
مشخصات فنی قرارداد | تعریف حدود الزامآور محصول |
COA | ثبت نتایج آزمون بچ یا محموله |
SDS | اطلاعات ایمنی، نگهداری و شرایط کار با محصول |
گزارش بازرسی | ثبت نتیجه بررسی شخص ثالث |
گواهی مبدأ | اعلام مبدأ طبق فرایند رسمی |
پکینگلیست | تعداد واحدها و وزن بستهبندی |
بارنامه | ثبت اطلاعات اصلی حمل |
گواهی وزن | تأیید وزن بر اساس روش توافقشده |
آزمونهای رایج قیر
بسته به گرید و استاندارد، مشخصات فنی ممکن است شامل این آزمونها باشند:
درجه نفوذ در ۲۵ درجه سانتیگراد؛
نقطه نرمی به روش Ring and Ball؛
ویسکوزیته در دماهای تعیینشده؛
کششپذیری؛
نقطه اشتعال؛
حلالیت؛
تغییر جرم پس از حرارت؛
درجه نفوذ باقیمانده پس از پیرشدگی؛
افزایش نقطه نرمی پس از پیرشدگی؛
چگالی یا وزن مخصوص، در صورت نیاز.
خریدار نباید حدود یک استاندارد را با روش آزمون استاندارد دیگری ترکیب کند، مگر اینکه این ترکیب بهصورت روشن در مشخصات پروژه تعریف شده باشد.
COA چه چیزی را اثبات میکند؟
COA نتایج آزمایش نمونهای را نشان میدهد که به یک بچ یا محموله نسبت داده شده است. این سند بهتنهایی ثابت نمیکند که:
نمونه توسط بازرس مستقل گرفته شده است؛
تمام محموله با نمونه آزمایششده یکسان است؛
وزن، مبدأ یا بستهبندی تأیید شدهاند؛
همه تعهدات قرارداد انجام شدهاند.
در سفارشهای حساس، روش نمونهبرداری، نمونه شاهد و آزمایشگاه مرجع باید پیش از حمل تعیین شوند.
تفاوت COA، SDS و بازرسی شخص ثالث
COA سند نتایج کیفیت است. SDS به ایمنی، مخاطرات، نگهداری و اقدامات اضطراری میپردازد.
شرکتهایی مانند SGS، Intertek یا Bureau Veritas میتوانند برای بازرسی شخص ثالث انتخاب شوند، اما نام شرکت بازرسی جای استاندارد محصول را نمیگیرد.
دامنه بازرسی باید در قرارداد مشخص شود و میتواند شامل این موارد باشد:
نمونهبرداری؛
آزمایش محصول؛
کنترل وزن؛
شمارش بشکهها؛
بررسی وضعیت ظاهری؛
نظارت بر بارگیری.
بستهبندی قیر صادراتی
نوع بستهبندی باید با گرید، مقدار، مسیر حمل، محدودیتهای بندر و امکانات خریدار در مقصد سازگار باشد.
بشکه فولادی
بشکه فولادی نو با وزن اسمی حدود ۱۸۰ کیلوگرم یکی از روشهای رایج بستهبندی قیر صادراتی است.
پیش از قرارداد باید این موارد مشخص شوند:
وزن خالص هدف و تلرانس هر بشکه؛
نو یا بازسازیشدهبودن بشکه؛
نوع ورق و ضخامت آن؛
ساختار درپوش و آببندی؛
روش ثبت شماره بچ؛
تعداد بشکه در کانتینر؛
وزن خالص و ناخالص محموله؛
فرایند رسیدگی به نشتی یا کسری وزن.
عدد ۱۸۰ کیلوگرم یک مقدار اسمی است. مقدار واقعی و تلرانس باید در قرارداد یا پکینگلیست تعریف شوند.
حمل فله
حمل فله برای محمولههایی مناسب است که در مبدأ و مقصد به مخازن گرمشونده، پمپ، خطوط انتقال و تجهیزات تخلیه مناسب دسترسی داشته باشند.
قرارداد باید موضوعات زیر را پوشش دهد:
دمای بارگیری؛
محدوده مجاز دمای محصول؛
آمادگی مخزن مقصد؛
نرخ تخلیه؛
مدت مجاز عملیات؛
مسئولیت تأخیر یا توقف کشتی؛
روش اندازهگیری مقدار محموله.
در حمل فله، تأخیر یا کنترل نامناسب دما میتواند پمپاژ و تخلیه را دشوار کند.
جامبوبگ
جامبوبگ میتواند برای برخی گریدها و مسیرها مناسب باشد، اما برای همه سفارشها قابلاستفاده نیست.
نوع لاینر، وزن هر واحد، روش پرکردن، شرایط انبار، مدت حمل، نحوه چیدمان و تجهیزات ذوب یا تخلیه باید بررسی شوند.
عرضه این نوع بستهبندی باید با توجه به مشخصات همان سفارش تأیید شود.
مخازن تخصصی
مخازن کانتینری گرمشونده میتوانند برای برخی مسیرها جایگزینی میان حمل فله و بشکه باشند.
در این روش باید ظرفیت، نوع گرمایش، مدت تخلیه، هزینه اجاره، مسیر بازگشت مخزن، نظافت و مسئولیت خسارت مشخص شوند.
خریدار بهتر است نیاز عملیاتی خود را تعریف کند و انتخاب تجهیزات را فقط به یک نام تجاری محدود نکند.
شرایط تحویل FOB، FCA، CFR و CIF
عبارت FOB بندرعباس زمانی دقیق است که بندر، نوع محموله، نقطه تحویل و ویرایش Incoterms مشخص باشند:
FOB Bandar Abbas Port, Incoterms® 2020
در FOB، فروشنده کالا را روی کشتی معرفیشده از سوی خریدار تحویل میدهد. ریسک پس از قرارگرفتن کالا روی کشتی به خریدار منتقل میشود.
FOB برای حمل دریایی طراحی شده است. اگر بشکههای قیر داخل کانتینر پیش از بارگیری کشتی به کریر یا ترمینال تحویل داده شوند، FCA ممکن است نقطه تحویل را دقیقتر تعریف کند.
روش حمل | Incoterm قابلبررسی | دلیل |
قیر فلهای با بارگیری مستقیم روی کشتی | FOB، CFR یا CIF | نقطه تحویل روی کشتی مشخص است |
بشکه داخل کانتینر | FCA، CPT یا CIP | کالا پیش از بارگیری کشتی به کریر تحویل میشود |
حمل زمینی یا چندوجهی | FCA، CPT یا CIP | FOB فقط برای حمل دریایی است |
در CFR، فروشنده کرایه حمل تا بندر مقصد را پرداخت میکند، اما ریسک پس از بارگیری روی کشتی در مبدأ منتقل میشود.
در CIF، فروشنده علاوه بر کرایه، بیمه دریایی موردنیاز را تهیه میکند، اما نقطه انتقال ریسک همچنان در مبدأ قرار دارد.
برای مقایسه دقیق قواعد تحویل، راهنمای اینکوترمز ۲۰۲۰ را مطالعه کنید.
انتخاب بندر بارگیری
بسته به گرید، مقدار، بستهبندی و برنامه حمل، بارگیری از بندرعباس، بندر امام خمینی یا چابهار میتواند بررسی شود.
انتخاب بندر به عوامل مختلفی بستگی دارد:
محل دسترسی به محصول؛
امکانات مخزن یا پرکردن بشکه؛
برنامه کشتی یا کانتینر؛
هزینه حمل داخلی؛
محدودیتهای وزن و ترمینال؛
امکانات بارگیری؛
زمان موردنیاز برای آمادهسازی محموله.
بندر نهایی باید همراه با نقطه تحویل و Incoterm در پیشنهاد رسمی و قرارداد نوشته شود.
انتخاب گرید بر اساس اقلیم و نوع پروژه
هیچ جدول عمومی نمیتواند گرید نهایی پروژه را فقط بر اساس «اقلیم گرم» یا «اقلیم سرد» تعیین کند.
جدول زیر برای غربالگری اولیه مناسب است:
وضعیت پروژه | جهت بررسی اولیه | ریسک انتخاب ساده | اقدام لازم |
دمای بالای روسازی و بار سنگین | قیر سختتر، VG بالاتر یا PG مناسب | ترک در دمای پایین یا دشواری اجرا | بررسی دمای روسازی، ترافیک و طرح اختلاط |
اقلیم معتدل و پروژه عمومی | گرید میانی مانند ۶۰/۷۰ یا VG30 | فرض یکسانبودن همه منابع | کنترل COA و آزمون مخلوط |
خطر ترک حرارتی | قیر نرمتر یا PG مناسب دمای پایین | کاهش مقاومت در برابر شیارشدگی | ایجاد تعادل میان عملکرد گرم و سرد |
ترافیک کند و سنگین | PG مناسب یا قیر اصلاحشده | تغییر شکل دائمی | بررسی بار محوری و سرعت ترافیک |
تولید امولسیون | قیر پایه سازگار با فرمولاسیون | شکست یا پایداری نامناسب | آزمون سازگاری |
عایقکاری صنعتی | قیر اکسیده با مشخصات معین | استفاده اشتباه از گرید راهسازی | تطبیق با فرایند تولید محصول نهایی |
اطلاعات موردنیاز از مهندس پروژه
پیش از انتخاب گرید، این پرسشها باید پاسخ داده شوند:
استاندارد الزامآور پروژه چیست؟
دمای طراحی بالا و پایین روسازی چقدر است؟
بار و سرعت ترافیک چگونه طبقهبندی شدهاند؟
قیر برای کدام لایه روسازی استفاده میشود؟
محدوده دمای اختلاط و تراکم چیست؟
سنگدانه و دانهبندی چه ویژگیهایی دارند؟
آیا RAP، پلیمر یا افزودنی استفاده خواهد شد؟
چه آزمونهایی برای پذیرش مخلوط انجام میشوند؟
چکلیست خرید صادراتی قیر ایران
مشخصات محصول
نوع قیر مشخص شده است.
گرید و استاندارد مرجع نوشته شدهاند.
ویرایش استاندارد یا مشخصات پروژه تعیین شده است.
حدود عددی آزمونها به قرارداد پیوست شدهاند.
کاربرد نهایی اعلام شده است.
وضعیت قیر خالص، اکسیده یا اصلاحشده روشن است.
مقدار و بستهبندی
مقدار کل و تلرانس وزنی مشخص است.
تعداد محمولهها و برنامه حمل تعیین شدهاند.
وزن خالص و ناخالص تفکیک شدهاند.
نوع بستهبندی تعریف شده است.
روش رسیدگی به نشتی یا آسیب مشخص است.
امکانات تخلیه مقصد بررسی شدهاند.
کیفیت و بازرسی
COA نمونه بررسی شده است.
زمان و محل نمونهبرداری مشخصاند.
بازرس و آزمایشگاه مورد توافقاند.
نمونه شاهد نگهداری خواهد شد.
فرایند آزمایش مجدد تعریف شده است.
هزینه بازرسی و آزمایش مشخص است.
حمل و تحویل
Incoterm با روش حمل سازگار است.
بندر یا محل تحویل دقیق نوشته شده است.
ویرایش Incoterms مشخص شده است.
مسئولیت رزرو کشتی یا کانتینر روشن است.
بازه بارگیری یا تحویل تعیین شده است.
هزینههای توقف و تأخیر پوشش داده شدهاند.
قرارداد و پرداخت
خریدار و فروشنده اعتبارسنجی شدهاند.
اطلاعات بانکی با طرف قرارداد تطبیق دارند.
پرداخت به مراحل و اسناد مشخص متصل است.
مشخصات فنی بخشی از قرارداد است.
بند مغایرت کیفیت و مقدار وجود دارد.
قانون حاکم و روش حل اختلاف تعیین شدهاند.
شرایط فورسماژور بررسی شدهاند.
درخواست خرید قیر خود را دقیقتر تنظیم کنید
گروه بینالمللی کولاک درخواستهای خرید قیر را بر اساس گرید، استاندارد، کاربرد، مقدار، بستهبندی، مقصد و شرایط تحویل بررسی میکند.
برای شروع ارزیابی، این اطلاعات را از طریق صفحه تماس با ما ارسال کنید:
گرید و استاندارد؛
مشخصات فنی یا فایل مناقصه؛
مقدار و برنامه محمولهها؛
نوع بستهبندی؛
کشور و بندر مقصد؛
Incoterm موردنظر؛
زمان تقریبی تحویل؛
نیاز به بازرسی شخص ثالث؛
ساختار پرداخت پیشنهادی.
در سفارشهای عمده، خدمات قراردادهای تجارت بینالمللی میتواند برای تعریف مشخصات، اسناد، نمونهبرداری، بازرسی، تحویل، پرداخت و رسیدگی به مغایرتها استفاده شود.
قیمت فقط یکی از اجزای معامله است. مسئولیتها، مدارک، نقاط انتقال ریسک و فرایند رسیدگی به اختلاف نیز باید پیش از امضای قرارداد روشن باشند.
تجارت موفق، با تصمیمهای درست ساخته میشود
برای انتخاب محصول راهنمایی میخواهید؟
برای دریافت مشخصات فنی، موجودی و جزئیات قیمت با تیم ما در تماس باشید.
